15 اکتبر 2024- با افزایش سن جمعیت جهانی، شیوع دیابت نوع 2 و عوارض مرتبط با آن، مانند سارکوپنی، همچنان در حال افزایش است. سارکوپنی، که شامل کاهش تدریجی توده و قدرت عضلانی است، در میان افراد مسن شایع است و با پیامدهای منفی مختلف سلامتی، از جمله افزایش خطر به زمین خوردن، ناتوانی[1]، و مرگ و میر مرتبط است. علیرغم پیامدهای جدی آن، تأثیر سارکوپنی بر بیماران سالمند مبتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) در محیط های بالینی مورد تحقیق قرار نگرفته است. با توجه به این چالش ها، نیاز واضحی به تحقیقات بیشتر در مورد چگونگی تأثیر سارکوپنی بر افراد دیابتی مسن وجود دارد.

محققان دپارتمان سالمندان بیمارستان کالج پزشکی پکن، یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر چهار ساله از ژانویه 2017 تا ژانویه 2021 انجام دادند. مطالعه ی آنها که در مجله بیمارستان کالج پزشکی اتحادیه پکن منتشر گردید، شامل 244 بیمار سالمند مبتلا به دیابت نوع 2 بود. این تیم با استفاده از معیارهای تشخیصی سال 2014 که توسط کار گروه آسیایی سارکوپنی تدوین شده بود، پیامدهای بلندمدت این بیماران را با تمرکز بر خطرات ناتوانی شدید، بستری شدن مجدد در بیمارستان و مرگ و میر به هر علتی بررسی کردند.

پس از یک پیگیری با میانگین 5.6 سال، 25.4٪ از بیماران دیابتی مسن به سارکوپنی مبتلا شدند. پس از تطبیق عواملی مانند سن، جنسیت و بیماری های همراه؛ افراد دیابتی مبتلا به سارکوپنی، 4.7 برابر بیشتر در معرض ناتوانی شدید بودند، همچنین آنها 1.7 برابر بیشتر با احتمال بستری مجدد در بیمارستان و 2.3 برابر بیشتر با احتمال مرگ به هر علتی، مواجه بودند. علاوه بر این، محققان دریافتند که بیماران سارکوپنی وضعیت تغذیه‌ای بدتری داشتند، میزان بی‌اختیاری ادراری بالاتری داشتند و سابقه زمین خوردن داشتند که همگی به نتایج ضعیف‌تر درازمدت آنها کمک می‌کرد.

دکتر لین کانگ، نویسنده ی مسئول این مطالعه، با تاکید بر نیاز به غربالگری پیشگیرانه سارکوپنی در بیماران دیابتی مسن، گفت: "تحقیقات ما اهمیت تشخیص سارکوپنی را به عنوان یک عامل کلیدی در مدیریت سلامت بیماران دیابتی مسن برجسته می کند. شناسایی زودهنگام و مداخلات هدفمند برای سارکوپنی می تواند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی آنها را بهبود بخشد و خطر ناتوانی، بستری مجدد و مرگ و میر را کاهش دهد."

این مطالعه از ادغام غربالگری سارکوپنی در مراقبت های معمول بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، به ویژه در محیط های بیمارستانی حمایت می کند. مداخلات توصیه شده، از جمله ورزش های مقاومتی، حمایت تغذیه ای، و استراتژی های پیشگیری از سقوط(به زمین خوردن)، می تواند به کاهش اثرات مضر سارکوپنی کمک کند. مداخله زودهنگام نه تنها می‌تواند نتایج بیماران را بهبود بخشد، بلکه هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی را کاهش داده و بهزیستی کلی افراد دیابتی مسن را افزایش می‌دهد.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20241015/Study-highlights-sarcopenias-impact-on-elderly-patients-with-diabetes.aspx